Hier lees je artikelen over duurzaamheid in de bloemensector. Je leest hier de artikels van de campagne Blije Bloemen.
Blije Bloemen zijn bloemen geproduceerd met respect voor mensenrechten en milieu. Blije Bloemen is geen label maar een benaming voor bloemen die geteeld zijn onder goede arbeids- en milieuomstandigheden. Dit kunnen zijn: seizoensbloemen,lokale bloemen (kijk naar VMS-A-label), biologische bloemen en bloemen uit het Zuiden met een label (Max Havelaar of FFP)
Koop je bloemen van het seizoen die hier gekweekt zijn, dan vermijd je heel wat extra transport Je kan bloemen rechtstreeks bij sommige kwekers kopen of in een bloemenwinkel vragen naar lokaal gekweekte bloemen. Voor Belgische of Nederlandse bloemen kan je vragen naar producenten met het MPS-A label. Zo ben je zeker dat de producent extra zijn best doet om milieuvriendelijk te produceren.
Labels helpen je op weg om een duurzame keuze te maken. Ook in de bloementeelt bestaan er verschillende duurzaamheidslabels. Meer info over labels in het algemeen vind je ook op labelinfo.be. Volgende labels zijn grotendeels gebaseerd op de internationale gedragscode ICC en dragen dus zorg voor mens en milieu:

Hieronder vind je een overzicht van waar je als consument momenteel blije bloemen kan kopen. Wil je deze lijst langer? Spreek je bloemist aan! Als je ons verwittigt, kunnen wij informatie verzenden.
Indien u als bloemist blije bloemen aanbiedt of wil aanbieden, hou ons zeker op de hoogte, dan komt uw adres eveneens op onze site!
Door bloemen goed te verzorgen en door goede bloemen te kopen kan je langer genieten van je boeket. Kies een goede bloemist of koop rechtstreeks bij de kweker. De bloemen zijn dan vaak van betere kwaliteit en verser waardoor je er langer plezier van hebt. Eenmaal je de bloemen in huis hebt, kan je met de onderstaande tips langer genieten.
De teelt van bloemen brengt een noemenswaardige milieubelasting met zich mee, meer bepaald door het gebruik van energie, meststoffen en pesticiden. In onze contreien worden de meeste bloemen gekweekt in verwarmde serres. In het Zuiden levert de zon gratis licht en warmte. Bloemen gekweekt in het Zuiden worden dagelijks overgevlogen naar Europa of Noord-Amerika. Luchtverkeer zorgt voor de uitstoot van veel broeikasgassen en draagt zo bij tot de opwarming van de aarde.
Een boeket (een bos met 25 bloemen) kost ongeveer 110 MJ of 3 m³ gas of 11 kWh. Daarmee vragen 12 bosjes bloemen evenveel energie als een jaar televisie kijken en met 400 bosjes kun je het huis een jaar verwarmen.
De consument wil graag perfecte bloemen. Daarom worden er veel pesticiden ingezet. In de Westerse landen is het gebruik meestal streng gereglementeerd, maar in lage loonlanden worden vaak aanzienlijke hoeveelheden pesticiden gebruikt om aan de eisen van consumenten te voldoen. Veel van die chemische middelen zijn bij ons zelfs verboden. Bloemen zijn immers geen voedingswaar en er gelden dus geen Europese normen met betrekking tot residu's van pesticiden.

De teelt van snijbloemen biedt aan heel veel vrouwen de mogelijkheid tot betaald werk. In landen met hogere lonen is het aantal werknemers op bloemenbedrijven beperkt wegens de hoge loonkost. In bloemenproducerende landen in het Zuiden liggen de salarissen laag en werken er zeer veel arbeiders in de plantages.
De blootstelling aan pesticiden schaadt de gezondheid van de werknemers. Een groot deel ervan zijn aangeduid als kankerverwekkend en mutageen door het US Environmental Protection Agency (EPA) en door de International Agency for Research on Cancer (IARC). Grote hoeveelheden pesticiden tegen allerhande plagen worden gebruikt om de kwaliteit van de bloemen te garanderen. Twee keer per week worden ze bespoten, een half uur na het spuiten moeten de werknemers weer aan de slag. Het continue contact van de mens met de chemicaliën voor een langere periode is gevaarlijk.

In Europa verenigden verschillende ngo's en vakbonden zich om in 1998 de International Code of Conduct for the production of Cut-Flowers (ICC) op te richten. Deze gedragscode is gebaseerd op de belangrijkste normen van de ILO (International Labour Organisation), de universele rechten van de mens en de belangrijkste milieunormen.